Mijn naam is Ischa Swartz, en ik ben op mijn 14e, 21 jaar geleden, begonnen met het trainen van Pencak Silat. Ik ben begonnen bij Empat Banding Budi, Bob van Dolderen was destijds mijn leraar. Omdat ik na een paar jaar ging studeren in België, en ik bij Empat Banding Budi, niet door de weeks kon trainen moest ik stoppen bij deze stijl. Ik heb toen een half jaar Bonkot Harimau in Schoten in België getraind. Deze stijl lag mij niet helemaal, en aangezien er in België destijds geen andere Pencak Silat school was, ben ik daarmee ook gestopt. Ik ben toen in het weekend Tapak Suci gaan trainen in Amsterdam (was wel een stuk op en neer reizen!), maar ik wilde graag Pencak Silat blijven trainen. Dit omdat ik de sport leuk vond, maar ook omdat mijn vader uit Indonesië komt. |
 ´Ischa in actie tijdens een wedstrijd tanding' |
| Mijn
graad op dit moment is kader madya, deze graad heb ik in 2006 in Indonesië
behaald. Momenteel train ik alweer 16 jaar bij Tapak Suci en heb in januari
2010 een nieuwe graad behaald in Indonesië. Tapak Suci is uiteindelijk voor mij de stijl waar ik alles vind wat ik zoek in een verdedigingssport. De oorsprong van Tapak Suci is zeer breed, met oude Pencak Silat stijlen als achtergrond en ook wat Kun Tao. Het sierlijke aspect van Pencak Silat spreekt mij zeer aan. Je traint niet alleen verdedigingstechnieken en tactieken, maar door de sierlijke verbloeming zijn deze voor de tegenstander die hier niet in getraind is zeer moeilijk te volgen. Daarnaast is het een harde verdedigingssport. Dit wordt wel eens onderschat door haar sierlijkheid. Je leert effectieve zelfverdedigingtechnieken, klemmen, worpen, trappen en stoten. Ik ben nog geen zelfverdedigingsport tegengekomen met zoveel aspecten in zich! | |